Prof. dr hab. Zygmunt Pejsak

Prof. dr hab. Zygmunt Pejsak jest wybitnym specjalistą w zakresie chorób świń.

Od 1972 do 1977 roku pracował jako kierownik weterynaryjnego punktu specjalistycznego w Powiatowym Zakładzie Weterynarii w Złotoryi. Od 1977 do 1978 pełnił funkcję visiting assistant profesor w Iowa State University (USA). Od 1978 do 1980 był zastępcą dyrektora Oporowskiego Kombinatu Rolnego ds. Fermy Przemysłowej Trzody Chlewnej w Miękini koło Wrocławia.
Od 1980 roku pracował jako adiunkt w Zakładzie Chorób Świń w Instytucie Weterynarii w Puławach, od roku 1982 do roku 2018 był Kierownikiem Zakładu Chorób Świń. Od roku 1995 do 2003 był wiceprzewodniczącym Rady Naukowej Państwowego Instytutu Weterynaryjnego od 2003 do 2007 r. był jej przewodniczącym.

Ponownie został wybrany na przewodniczącego  Rady Naukowej PIWet w roku 2012 i był nim do roku 2017. Od 1997 r. jest członkiem Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych. W latach 1997-2001 był wiceprezesem a w latach 2001-2004 oraz 2007-2010 prezesem Polskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych. Od roku 1997 jest kierownikiem Krajowej Specjalizacji z zakresu Chorób Świń. Od roku 2006 jest Zastępcą Przewodniczącego Komisji do Spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii.

Od roku 2008 do 2010 był członkiem Rady Nauki przy MNiSzW, od 2011 do 2013 członkiem KEJN.
Przez prawie 20 lat był kierownikiem laboratoriów referencyjnych i ekspertem O.I.E w zakresie pomoru klasycznego świń i PRRS. Od roku 2014 do 2018  pełnił funkcję Przewodniczącego Rady Sanitarno-Epizootycznej, powołanej przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Jest dr h.c. na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie (2004) i Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu (2015). Od 1.10.2018 r. jest zatrudniony jako profesor nadzwyczajny w Międzyuczelnianym Centrum Medycyny Weterynaryjnej UJ-UR w Krakowie.

Prof. dr hab. Zygmunt Pejsak otrzymał nagrody: Nagroda II stopnia Prezesa Rady Ministrów za osiągnięcia naukowo-techniczne (1999); I stopnia Ministra Urzędu Postępu Naukowo-Technicznego i Wdrożeń (1985); nagroda Wydziału Nauk Rolniczych i Leśnych PAN (1984); 10-krotnie (1987-2013) nagrody I stopnia Ministra Rolnictwa. Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za wybitne osiągnięcia naukowe i naukowo-techniczne (2006), medal im. Michała Oczapowskiego. (2014).

Odznaczenia: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2015).